• -
  • +

2007: Postpolis.Spotkania

Krakowskie Reminiscencje Teatralne są w swej długoletniej tradycji jednego z najstarszych polskich festiwali mocno związane z przestrzenią miasta. Od początku istnienia funkcjonują w miejskim kontekście, pozostając dlań elementem kulturotwórczym i współtworzącym jego charakter, ale też jednocześnie zależnym od jego specyfiki. Nie można przecież zapomnieć, że festiwal zawsze pozostaje czułą społeczną membraną, nieodmiennie wrażliwą na charakter przestrzeni, w którą jest wpisany.

Dlatego podczas 32. edycji Krakowskich Reminiscencji Teatralnych planujemy przyjrzeć się szczególnie uważnie zjawisku funkcjonowania miejskiej przestrzeni, determinującej zarówno kondycję fizyczną, jak i mentalną jej mieszkańców. Punktem wyjścia jest myślenie o mieście z perspektywy dzisiejszego post-polis: współczesna aglomeracja to dynamicznie zmieniający się, jednakże wciąż nierozerwalny związek struktury urbanistycznej z mentalną; miejsce spotkania i przenikania się wieloperspektywicznych spojrzeń; punkt styku, ale i transgresji kultur; przestrzeń nabrzmiała śladami i pustką. W takim rozumieniu, wprowadzonym do polskiej humanistyki przez prof. Ewę Rewers, miasto wyznacza nie tylko strategie geograficznego poruszania się na planie urbanistycznym, ale przede wszystkim bardzo wyraźnie wpływa na kształt międzyludzkich relacji, dyktując obowiązujące strategie życia – i przeżycia.

W konsekwencji chcielibyśmy pokazać dwie perspektywy teatralnych poszukiwań, skupionych wokół problemu miejskości. Z jednej strony będą to projekty i akcje artystyczne wkraczające w codzienną przestrzeń miasta, podejmujące się tym samym jego teatralizacji oraz anektujące dla potrzeb festiwalu przestrzenie nieteatralne. W ten sposób pragniemy uwrażliwić zarówno widza, jak i przypadkowego przechodnia na dotąd obojętne lub niezauważane obszary miasta oraz zderzyć teatr z miejską codziennością. Z drugiej strony natomiast zaprosimy do Krakowa także spektakle osadzone w bardziej tradycyjnej konwencji, które jednak w fascynujący i nowatorski sposób podejmują temat miejskich gier. Będą wśród nich przedstawienia realizowane w instytucjonalnych teatrach repertuarowych przez młodych, intrygujących reżyserów, którzy świadomie wyznaczają kierunki swoich poszukiwań. Jak co roku, i tym razem naszym celem nie jest pokazywanie uznanych arcydzieł, nie stawiamy też sobie zadania wyszukiwania całkowitych debiutantów. Sednem festiwalu pozostaje próba wychwycenia i pokazania interesujących zjawisk scenicznych, wyznaczających nowe obszary myślenia o teatrze. Młodzi artyści, teatr pełen świeżości, współczesne teksty – to podstawowe wytyczne kolejnych odsłon festiwalu. Nadchodzące Reminiscencje będą już piątą tematyczną edycją; kolejny raz chcielibyśmy zatem, by proponowana tematyka nie tyle stała się definicją prezentowanych przedstawień, ile stanowiła zaczątek niezbędnej dyskusji.